استمرار نسلکشی در غزه در سایه حمایت غرب
وزارت صحت فلسطین در غزه با انتشار تازهترین گزارش خود، شمار قربانیان حملات رژیم صهیونیستی از هفتم اکتوبر ۲۰۲۳ تاکنون را اعلام کرده است؛ آماری هولناک که اگر به آن ۱۷۱ هزار و ۷۴۹ مجروح را بیفزاییم، تصویری از یک نسلکشی تمامعیار را ترسیم میکند.
هفتاد و دو هزار و هفتاد و سه شهید؛ این تنها یک آمار خشک و خالی نیست، بلکه فریاد خونینی است که از دل خاکسترهای نوار غزه برمیخیزد و وجدان بشریت را به چالش میکشد.
آنچه این فاجعه را تلختر میسازد، تداوم جنایت حتی در سایه توافقنامههای به اصطلاح صلح است؛ وضعیتی که از زمان آتشبس اکتبر ۲۰۲۵، بار دیگر ۶۱۵ فلسطینی به کاروان شهدا پیوستهاند.
این کشتار بیرحمانه، تنها یک درگیری جغرافیایی بر سر یک نوار باریک ساحلی نیست، بلکه نمایشی رسوا از استانداردهای دوگانه و حمایتهای همهجانبه غرب از رژیمی است که فلسفه بقای آن بر اشغالگری و ترور استوار شده است.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر این رژیم، اگرچه از سوی دادگاه بینالمللی به اتهام جنایت جنگی محکوم به بازداشت شده، اما چراغ سبز واشنگتن و متحدان اروپایی، این حکم را به ورقهای پاره تبدیل کرده است. در آن سوی دنیا، مدعیان دروغین حقوق بشر با لبخندی سیاستزده، بر کشتار نوزادان و کهنسالان غزه سرپوش مینهند و گاه با شعارهای فریبنده، آتش این جنایت را شعلهورتر میسازند.
اما غزه امروز به نمادی فراتر از یک منطقه جغرافیایی تبدیل شده است؛ این خطه مقاوم، سنگر استراتژیک امت اسلامی و مسلمانان جهان است. اهمیت این سرزمین نه فقط به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک، بلکه به واسطه تقدسی است که از مسجدالاقصی، قبله اول مسلمین، به ارث برده است.
معادلات قدرت در خاورمیانه نشان داده که اگر اراده پایداری در غزه و حماس نبود، امروز امواج این طوفان، تمامی همسایگان را در کام خود فرو میبرد. اینجاست که تناقض رفتاری حامیان غرب بیش از پیش عیان میشود؛ همانها که برای تحقق رویای شوم «از نیل تا فرات» رژیم صهیونیستی، چک سفید امضا میکنند و خون مسلمانان را در پای منافع نامشروع خود میریزند.
در این میان، سکوت یا حتی انفعال برخی دولتهای اسلامی، به ویژه همسایگان نزدیک فلسطین، پرسشهای بیپاسخی را برجای گذاشته است. نشست شرمالشیخ که چندی پیش با هدف دستیابی به آتشبس برگزار شد، بیش از آنکه نشانهای از اراده جمعی برای توقف جنایت باشد، ثابت کرد که رژیم صهیونیستی به هیچ تعهد و توافقی پایبند نیست.
جهان امروز با این پرسش بزرگ مواجه است که تا چه زمانی باید جامعه جهانی شاهد این حجم از تناقض رفتاری باشد؟ غزه امروز به تل خاکستری تبدیل شده که بوی خون و باروت از آن به مشام میرسد، اما برای اربابان قدرت در واشنگتن و لندن، گویی این آوار و این اشکها فقط تصاویری تلویزیونی برای پر کردن اوقات فراغتشان است.
چشمانداز پیش رو حاکی از آن است که مقاومت فلسطین، به مثابه تنها گزینه فراروی احیای هویت اسلامی این سرزمین، تداوم خواهد یافت. غزه امروز به نمادی زنده از وحدت جهان اسلام تبدیل شده و تا زمانی که این نماد پابرجاست، اشغالگران و حامیان غربیشان به آسایش نخواهند رسید. تاریخ اما قضاوت خواهد کرد که آنانی که در برابر این جنایت سکوت کردند یا با انفعال خود بدان دامن زدند، بیگمان در صف ظالمان جای خواهند گرفت.
سمیعالله حقجو-خبرگزاری استقامت
