فقر و خشونت خانوادگی؛ چهار خودکشی تلخ طی یک سال در دایکندی

منابع محلی در ولایت دایکندی می‌گویند که در سال ۱۴۰۳، سه زن و یک مرد متاهل در این ولایت به دلایل مختلفی از جمله محدودیت‌های اجتماعی و بحران اقتصادی دست به خودکشی زده‌اند.

یک منبع که نخواست نامی از او در گزارش ذکر شود، به خبرنگار استقامت اظهار داشت که این افراد در مرکز دایکندی، ولسوالی کیتی و ولسوالی میرامور خودکشی کرده‌اند.

به گفته این منبع، مردی‌ که در مرکز دایکندی دست به خودکشی زده است، ۴۴ ساله و صاحب ۶ فرزند بود و او به دلیل مشکلات اقتصادی و بدهکاری، خود را در خانه‌اش حلق‌آویز کرد.

بر اساس معلومات منبع، دو خانم دیگر که متاهل بودند، در ولسوالی کیتی به دلیل خشونت‌های خانوادگی خودکشی کردند.

یکی از این خانم‌ها که با همسرش مشکل خانوادگی داشته است، خود را حلق‌آویز کرده است.

یک خانم دیگر نیز به دلیل مشکلات مشابه، با خوردن «مرگ موش» به زندگی‌اش پایان داده است؛ هرچند شوهرش برای نجات جان او تلاش کرده است، اما در مسیر انتقال به شفاخانه جان داده است.

از سوی هم، این منبع از خودکشی دختری خبر داد که او نامزد بوده اما به دلیل افسردگی و اختلاف با نامزدش، خود را حلق‌آویز کرده است.

طبق معلومات منبع، این دختر باشنده ولسوالی میرامور دایکندی بود.

این منبع به خبرگزاری استقامت چنین روایت می‌کند: «دختری که مریم نام داشت، پدرش حوالی ساعت ۱۰:۳۰ ظهر از دخترش می‌خواهد که برای او چایی آماده کند. پدرش هرچه انتظار کشید، اما خبری از دختر نبود. پدر و مادر نگران شدند که ببینند چه اتفاقی افتاده است. اتاق دختر قفل شده بود و پدرش از پنجره می‌بیند که دختر خود را حلق‌آویز کرده است.»

منبع که از فعالان اجتماعی ولایت دایکندی است، گفته که او در مراسم جنازه این خانم اشتراک کرده است.

مسئولان معمولا در مورد رویدادهای خودکشی ابراز نظر نمی‌کنند و هرازگاهی هم تایید و عامل آن را مشکلات روانی می‌دانند.

فقر، بحران اقتصادی، خشونت‌های خانوادگی و آینده مبهم افغانستان از عوامل اساسی خودکشی میان جوانان افغانستان دانسته می‌شود.

علاوه بر این، پس از حاکمیت مجدد طالبان در افغانستان، میزان خودکشی میان جوانان به شدت افزایش یافته است.