بحران اقتصادی افغانستان؛ گزارش: ۹۰ درصد خانوادهها به فروش داراییشان متوسل شدهاند
یافتههای تازه برنامه توسعه سازمان مللمتحد نشان میدهد که از هر ده خانواده در افغانستان، نُه خانواده آن با کاهش وعده غذایی، فروش دارایی و قرض مواجه هستند.
به گزارش خبرگزاری استقامت، گزارش برنامه توسعه سازمان ملل که روز چهارشنبه(۲۱ عقرب) منتشر شده، در آن آمده است که بیش از ۸۰ درصد خانوادهها به دلیل فقر و بیکاری بدهکار شدهاند که این آمار میان گروههای جمعیتی متغییر است. در ادامه گزارش آمده که مبالغ معمول بدهی بین ۲۵ هزار تا ۶۰ هزار افغانی است.
بر پایه گزارش سازمان ملل، دههها جنگ، رکود اقتصادی و شوکهای اقلیمی در افغانستان، تابآوری محلی را از بین برده و اکثر خانوارها را حتا در تأمین نیازهای اولیهی خود ناتوان کرده است.
این گزارش با بیان اینکه سه – چهارم خانوادهها در افغانستان با ناامنی معیشتی مواجه هستند، گفته که در سال ۲۰۲۴، ۹۵ درصد این خانوادهها ضربه اقتصادی همانند از دست دادن درآمد و فقر عمیقتری را تجربه کردهاند.
برنامهی توسعهی سازمان ملل اضافه کرده است که خدمات ضروری نیز در سراسر کشور در نقطهی بحرانی قرار دارند و فشارهای زیستمحیطی همچنان روبهوخامت است.
بازگشت مهاجران و فشار بر جوامع محلی
در گزارش این نهاد وابسته به سازمان ملل تصریح شده که بازگشت انبوهی از مهاجران از کشورهای ایران و پاکستان نیز فشار مضاعفی بر جوامع محلی افغانستان وارد کرده است.«از سپتامبر ۲۰۲۳ بیش از ۴.۵ میلیون نفر به افغانستان بازگشتهاند که این امر باعث افزایش بیش از ۱۰ درصدی میزان جمعیت شده است.»
برنامهی توسعهی سازمان ملل گفته است که بازگشتهای انبوه در وضعیتی انجام شده که رکود شدید اقتصادی، ظرفیت ضعیف نهادهای اجتماعی و اقتصادی، کاهش کمکها و شوکهای اقلیمی مکرر ادامه دارد.
بهگفتهی این نهاد، در بسیاری از مناطق، جوامع میزبان بیشازحد تحت فشار است و بازگشتکنندگان اخیر اکنون برای مشاغل، مسکن و خدمات اولیه با هم رقابت میکنند.
برنامهی توسعهی سازمان ملل اشاره کرده است که سیستمهای محلی ضعیف و سرمایهگذاری محدود، این فشار را تشدید میکنند و در صورت نبود حمایتهای هدفمند برای بهبود، خطر آوارگی و بیثباتی بیشتر را به همراه دارند.
در گزارش برنامهی توسعهی سازمان ملل آمده است که بیشتر بازگشتکنندگان در مناطق روستایی متمرکز شدهاند که از قبل برای تأمین نیازهای اولیهی خود با مشکل مواجه بودند.
بیکاری بازگشتکنندگان
در گزارش سازمان ملل آمده است که بیکاری در میان بازگشتکنندگان در غرب کشور از ۸۰ تا ۹۵ درصد متغیر است.
براساس گزارش این سازمان، حدود یک-سوم از خانوارهای بازگشتکننده و تقریبا یک-چهارم از خانوارهای جامعهی میزبان برای تأمین نیازهای روزمره به قرض متکی هستند.
خانوارهای بازگشتکننده کمترین میانگین درآمد ماهانه (۶۶۲۳ افغانی/۱۰۱ دالر) را گزارش میدهند، در حالی که درآمد خانوارهای جامعهی میزبان تنها کمی بالاتر است (با ۸۴۷۵ افغانی/۱۳۰ دالر).
سازمان ملل گفته است که ورود بازگشتکنندگان، مبارزه برای کار در جوامع را تشدید کرده و بیثباتی اقتصادی را برای همهی خانوارها افزایش داده است.
بسیاری از بازگشتکنندگان گزارش دادهاند که در حرفههای ماهر و نیمهماهر در ایران، از جمله ساختوساز، خیاطی، مکانیکی و کشاورزی کار کردهاند، اما پولی برای آغاز یک کسبوکار ندارند.
چالش مسکن برای بازگشتکنندگان
در گزارش برنامهی توسعهی سازمان ملل آمده است که بیش از ۵۲ درصد از بازگشتکنندگان، ۳۵ درصد از آوارگان داخلی و ۳۵ درصد از خانوارهای جامعهی میزبان، فضای کافی یا وسایل خواب اولیه را ندارند.
در ارتفاعات مرکزی، ۷۶ درصد از خانوارهای بازگشتکننده فاقد سرپناه کافی هستند، در حالی که این آمار در میان جامعهی میزبان ۵۲ درصد و در میان آوارگان داخلی ۷۱ درصد گزارش شده است.
منطقهی شرقی نیز بهویژه با کمبود شدید مسکن روبهرو است، بهطوریکه بیش از ۶۰ درصد از خانوارها در همهی گروهها فاقد فضای کافی و وسایل خواب ضروری هستند.
بحران فقر در افغانستان؛ چگونه زنان اقتصاد خانواده را نجات میدهند؟
