شهید کاظمی؛ سیاستمداری اهل اندیشه و عمل

هجده سال از فاجعه دلخراش بغلان می‌گذرد، حادثه‌ای که نه تنها خون ده‌ها تن از نمایندگان ملت، نظامیان، دانش‌آموزان و شهروندان بی‌گناه را بر زمین ریخت، بلکه امید به آینده‌ای روشن را نیز در دل‌های بسیاری خاموش ساخت.

این حمله تروریستی که در سال ۱۳۸۶ خورشیدی رخ داد، یکی از تلخ‌ترین صفحات تاریخ معاصر افغانستان را رقم زد و کشور را از حضور شخصیتی تأثیرگذاری چون سید مصطفی کاظمی محروم کرد.

شهید کاظمی نمونه بارز سیاستمداری بود که اندیشه را بر شعار و برنامه را بر وعده ترجیح می‌داد. او در مقام رییس کمیسیون اقتصادی مجلس نمایندگان، چشم‌اندازی روشن برای توسعه اقتصادی افغانستان ترسیم کرده بود و در دوران وزارت در تجارت و صنایع، نشان داد که دولتداری با درایت و آگاهی، می‌تواند نویدبخش تحول باشد. این سابقه درخشان، گواهی بر توانمندی‌های وی در عرصه مدیریت کلان کشور بود.

اما آنچه کاظمی را از بسیاری از همتایانش متمایز می‌ساخت، دغدغه عمیق او برای وحدت ملی بود. در دورانی که افغانستان در معرض تهدیدات جدی تفرقه قرار داشت، او با صراحت و شجاعت تمام، تلاش می‌کرد تا بذر اتحاد را در خاک سرزمین بکارد. این تعهد راستین به همبستگی ملی، همراه با جسارت در بیان حقایق، او را به الگویی برای سیاستمداری مسئولیت‌پذیر بدل کرده بود.

امروز، پس از گذشت نزدیک به دو دهه، افغانستان بیش از هر زمان دیگری به اندیشمندان و مدیران توانمندی همچون کاظمی نیاز دارد. کشوری که در بحران‌های چندلایه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دست و پا می‌زند، محتاج شخصیت‌هایی است که نگاه راهبردی به مسائل داشته و بتوانند با برنامه‌ریزی دقیق، مسیر پیشرفت را هموار سازند. اما دست‌های توطیه‌گر، این ظرفیت‌های ملی را یک‌به‌یک از صحنه خارج کرده‌اند.

فاجعه بغلان درس تلخی است که یادآور می‌شود چگونه تروریزم و خشونت، نه تنها جان انسان‌ها را می‌گیرد، بلکه آینده یک ملت را نیز هدف قرار می‌دهد. یادبود شهید کاظمی و دیگر قربانیان این حادثه، تکلیفی است بر دوش نسل امروز تا میراث فکری و مبارزاتی این شهیدان را زنده نگه دارند و از آرمان‌های آنان برای افغانستانی آزاد، آباد و متحد دفاع کنند. تنها از این رهگذر است که خون این شهیدان معنا می‌یابد و راه به سوی آینده‌ای بهتر گشوده خواهد شد.