
فساد و تعصب طالبان؛ آیا کمکهای بشری عادلانه توزیع میشود؟
مردم افغانستان و به خصوص شیعیان این کشور در شرایط سخت و با بحران فراگیر اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند و این بحران، با بازگشت مهاجران و کاهش شدید کمکهای بینالمللی، عمیقتر شده است.
به گزارش خبرگزاری استقامت، در یک سال اخیر بیش از یک میلیون مهاجر که اغلبا شیعه هستند، از ایران به افغانستان باز گردانده شدند و همینطور حدود دو میلیون دیگر از پاکستان اخراج شدهاند که این چالش بر میزان فقر، مشکلات اقتصادی، بیکاری افزوده و باعث بحران چندلایه در جامعه افغانستان شده است.
با وجود این چالشها، طی چهار سال با آنهم کمکهای بشری به آدرس مردم افغانستان صورت گرفته اما سوالات زیادی در نحوه توزیع این کمکها مطرح است؛ از جمله این که طالبان این کمکها را به اعضا و وابستگان خود تخصیص داده و به خانوادههای نیازمند توزیع نشده است.
نهادهای مرتبط با سازمان ملل از جمله دفتر هماهنگی کمکهای بشری(اوچا) گزارش دادهاند که در سال جاری ۱۳۵ مورد مداخله طالبان را در امور توزیع کمکهای بشری ثبت کرده و این باعث شده که بسیاری از پروژههای کمکرسانی برای مردم افغانستان متوقف شود.
در پیوند به این موضوع، یکی از وکلای گذر غرب کابل که خواست نامش افشا نشود، به خبرنگار استقامت گفت که سال اول تحولات افغانستان(قدرت گرفتن طالبان) کمکهای بشری در کابل سرازیر شد، اما نحوه توزیع و مدیریت این کمکها تبعیضآمیز بود.

او افزود: «به طور نمونه، از کمکهای سازمان ملل و با مدیریت امارت اسلامی فقط یک بار در غرب کابل صورت گرفت و از همان کمکها در سال اول حکومت، چندینبار در مناطق دیگر از جمله کارته نو و منطقه کمپنی دهها بار توزیع کمکها انجام شد.»
مناطق فوق در شهر کابل، اکثرا پشتوننشین که اغلبا خانوادههای اعضای طالبان هستند که طی سالهای اخیر جابهجا شدهاند.
از سوی هم، برخی از فعالان فرهنگی و مذهبی شیعه در کابل میگویند که مردم افغانستان خواستار شفافیت در توزیع کمکهای بشری و مبارزه با فساد اداری هستند.
سیدمجتبی هاشمی، یکی از فعالان فرهنگی و مذهبی شیعه در کابل گفت که اوضاع اقتصادی مردم و به خصوص شیعیان بسیار نگرانکننده است؛ فقر گسترده، آمار بلند بیکاری، بازگشت مهاجرین، توقف بسیاری از فعالیتهای تجاری و صنعتی، زندگی را برای اغلب خانوادهها دشوار کرده است.
آقای هاشمی گفت: «دولت و نهادهای مسئول روی مشاغل بزرگ تمرکز کند و با ایجاد کارخانههای بزرگ برای عامه مردم کار زمینه کار فراهم نمایند و همچنان با احیای صنعت کشاورزی، صنایع دستی و مشاغل کوچک سرمایهگذاری کنند.»
این فعال فرهنگی شیعه به صراحت گفت: «مردم افغانستان خواهان شفافیت در توزیع کمکها، حمایت و تشویق از تولیدات داخلی، حمایت از آموزشهای فنی و مهارتی و جلوگیری از فساد اداری هستند.»
حمایت از پروژههای زراعتی، راهاندازی شغل در محیط امن برای زنان و دختران، تشکیل صندوقهای قرضالحسنه در مساجد و استفاده از ظرفیت علما و مساجد برای ارتقای فرهنگ اقتصادی و مصرفی از جمله موارد پیشنهادی فعالان فرهنگی و مذهبی شیعیان کابل است.




